سلام بچه ها:

امیدوارم حالتون خوب باشه….ببخشید که آپ کردنم این همه طول کشید راستش الانم قصد نوشتن نداشتم همینطوری گفتم بذار دو تا خط شاید برای آخرین بار بنویسم….

نزدیک یک سال و نیمه که من این وب رو ساختم….خیلی روزا با نوشتن هر خط از آپی که براش کردم یه دریا گریه کردم….خیلی روزا هم از خوشحالی نمی دونستم که از کجا شروع کنم و چی جوری بنویسم….با خیلی ها دوست شدم که واقعا با معرفت بودن…خیلی مطلب یاد گرفتم ….خلاصه از این یک سال و نیم حداقل یکسالش تمام زندگیم تو این وب بود و همه فکر و ذکرم آپ و قالب و اسم و نظراتش بود…ولی همونطوری که اولش نوشتم هر شروعی یه پایانی داره….بالاخره وب منم باید یه جایی تموم می شد حالا یه ذره زودتر…راستش می خواستم حذفش کنم ولی گفتم شاید یه روزی مث قبلنا اون قدر دلم بگیره که نتونم به هیچ کس حرف دلمو بگم و تنها همدمم این وب باشه....وبی که یه زمانی تنها جایی بود که می تونستم تمام حرفامو به اون کسی که می خواستم بزنم ولی الان احساس می کنم دیگه احتیاجی به این وب ندارم....شایدم به این دلیل حذفش نکردم که کلی خاطره خوب توش دارم....شایدم دلیلش یه چیز دیگس که هیچ کس جز خودم نمی دونه....به هر حال عمر این وبلاگ مث خیلی وبلاگای دیگه تموم شد....البته نمی شه گفت تموم شد چون زمانی عمرش تموم میشد که حذف بشه....الان مث یه آدم میمونه که تمام بدنش فلجه.... هر آن ممکنه بمیره در عین حالم امکان داره که شفا بگیره......شاید مث هزار دفعه ی قبل که می خواستم آپ نکنم و کردم؛دوباره آپ کنم....ولی فرق اون موقع ها با الان اینه که اون موقع ها به خاطر یه نفر آپ می کردم....دلیلشم این بود که میترسیدم یه وقت به سرش بزنه و دیگه آپ نکنه....ولی الان همه چیز عوض شده....خیلی خیلی عوض شده....خدارو شکر وب اون مث وب من ماسیده نیست و تازه اول راهه و حالا حالاها باید به روز باشه....این وب ما بود که خیلی زود پوسید....مث خیلی چیزای دیگه که خیلی زودتر از موعدشون فرا رسیدن....یه زمانی که اصلا انتظارشو نداشتم....

.

.

.

.

.

بچه ها دلم برای تک تکتون تنگ میشه....

به امید روزی که اونقدر امید داشته باشم که این وبو از اول شروع کنم به ساختن....

قربون همتون...

بای..........................................................................................................

.

.

.

.

.

راستی از همین الان تولد پیمان خان رو بهش تبریک میگم....انشاالله که 100000000000 سال زنده باشی....

.

.

.

.

خیلی دلم براتون تنگ شده بود......برای همتون.....چه اونایی که میان و نظر میدن چه اونایی که ما رو فراموش کردن...به هر حال از همتون تشکر می کنم وبه همتون می گم دوستون دارم خیلی زیاد.....وای...یادم رفت که قرار بود هیچ کس رو دوست نداشته باشم.... ولی شماها فرق می کنید.....هر چی باشه شماها نامرد نیستید.....

.

.

.

.

.

قربون همتون برم

بای بای

.

.

.

.

در ضمن نظر یادتون نره.....بابا وبم ماسیده....

حالتون خوبه؟چقدر خوبه آدم بعد از یه مدت مریضی و افسردگی و....احساس کنه حالش خوبه...احساس کنه دیگه هیچ کس و هیچ چیز براش مهم نیست....احساس کنه اون کسایی رو دوست داشته که لیاقت دوست داشتن رو نداشتن...عاشق کسایی بوده که ازعشق هیچی نمیفهمیدن..... با کسایی دوست بوده که معنی دوستی رو نمی فهمیدن....چقدر خوبه آدم احساس کنه از بین همه ی دوستاش یه عده ای خیلی با مرامن و به قوله خودمون خیلی مردن....خیلی خوبه از دار دنیا لااقل یه اکیپ دوست بامرام داشته باشی....خیلی خوبه حس کنی دیگه با هیچ کس رو در واسی نداری و میتونی حال همه رو بگیری....خیلی خوبه حس کنی بعد از یه مدت طولانی که انگار تو خواب بودی اونایی رو که باید بشناسی روشناختی... واقعا چقدر خوبه از یه نفر که قبلا دوسش داشتی یه دفعه متنفر بشی....با یه تلنگر...با یه نشونه بفهمی که بابا چرا خر بازی در میاری....اگه بخوای اینطوری ادامه بدی نابود میشی....برات مهم نباشه....به درک....اصلا بره بمیره به تو چه....برای یه نفر بمیر که حداقل برات تب کنه...نه برای یه آدم دو رو که تورو فقط برای منافع خودش می خواست....

ولش کن....حیف این آپ شاد و قشنگ نیست که با اسم اون نامرد خرابش کنی....کسی که الان دیگه از ته دل ازش متنفری.....ولی خوبیش این بود که واقعا درک کردی که فاصله ی عشق تا نفرت نصف یه قدمه....

وای که چقدر امروز حالم خوبه....شاید تو این یه سال اخیر هیچ وقت اینقدر که الان خوبم خوب نبودم....خدایا می دونم کار خودته....خیلی گلی.....دوست دارم از ته ته ته ته ته ته دلم....

I LOVE MY GOD                       

در همه ی لحظات زندگی به تو فکر می کردم ولی اکنون به تنها چیزی که فکر نمی کنم تو هستی.من از تو عشق می خواستم ولی تو در وجودم نفرت کاشتی.

همیشه وقتی می خوای شروع کنی تموم می شه... همیشه تا می خوای دل ببندی باید دل بکنی... همیشه تا معنی یه چیزی رو می فهمی باید فراموشش کنی... همیشه تا می خوای باشه می ره.... همیشه تا می فهمی عشق یعنی چی باید جدا شی همیشه....همیشه تا به یه نفر عادت می کنی باید ترکش کنی از روی اجبار، ولی تو نمی خوای می خوای با اون باشی می خوای فریاد بزنی دوست دارم ولی هیچ کس صداتو نمی شنوه و تو توی خودت می شکنی.......توی چشات زل می زنه و میگه باید برم تا الانم زیاد اینجا بودم بغضتو می خوری و می گی نمیشه فقط یه لحظه دیگه کنارم باشی.. نمیشه یه بار دیگه همون فرشته ی قبلی من باشی... نمیشه یه بار دیگه بیای کنارم و تنهاییامو پر کنی.... نمیشه یه بار دیگه بگی دوست دارم...نمیشه یه بار دیگه تو چشام زل بزنی و با اون لحن قشنگت صدام کنی..... نمیشه یه بار دیگه بگی فلان آهنگو گوش بده نمیشه....نمیشه یه بار دیگه بگی تنهام.... نمیشه یه بار دیگه بنویسی.... نمیشه یه بار دیگه اشکاتو پاک کنم... نمیشه یه بار دیگه برات قیافه بگیرم.... نمیشه یه بار دیگه..........

سرشو می اندازه پایین سکوت میکنه و من یاد گرفتم هر سکوتی نشانه ی رضایت نیست.... میگم باشه رفتنت هم برای من یه خاطرس برو و منو توی این دنیای پر از آدمای بد تنها بذارعیب نداره ولی ازت یه خواهش دارم تو که داری می ری لااقل یه یادگاری برام بذار!!!! این دفعه سرشو نمی اندازه پایین میگ جای دیگه یه نفر منتظر منه لطفا وقتمو نگیر... باشه دیگه بیشتر از این مزاحمت نمی شم ولی یه یادگاری ازت برام همیشه میمونه اونم اشک روی گونه هامه مطمئن باش هیچ وقت حاضر نیستم این یادگاری رو با هیچ چیز دیگه عوضش کنم....حالا برو....بهت میگه خب دیگه فرمایشی ندارید!؟!؟!؟ حالا نوبته توا که سرتو بندازی پایین و سکوت کنی ولی سکوت تو معنیش این نیست که دیگه باهاش حرفی نداری توی دلت بهش می گی هنوز دوست دارم حتی اگه ماله من نباشی.... ساکشو از رو زمین بر میداره و می ره حتی ازت خداحافظی هم نمیکنه .....

تو میروی و من فقط نگاهت می کنم تعجب نکن که چرا گریه نمی کنم چون بعد از تو یه عمر برای اشک ریختن وقت دارم ولی برای دیدنت همین یه لحظه رو دارم...

.

.

.

.

.

حالا تو موندی و یه مشت خاطره....یه مشت حرف که اون بهت زده .....یه مشت دوست دارم و دیوونتم.........

.

.

.

.

تو که می دونی کی بینتونو خراب کرد تا خودش جای تو رو بگیره چرا یه کاری نمیکنی.....با خودت می گی عشق همیشه یه طرفس....اگه اون به اندازه ی یک هزارم که تو دوسش داشتی دوست داشت هیچ وقت این کارو نمی کرد....ولی تو اون یه نفرو می شناسی می دونی که چی گفته و چی کار کرده..... ولی دیگه هیچی برات مهم نیست مهم خوشبختی و راحتی اون کسیکه تو دوسش داری حتما خودش اینطوری می خواد.....مهم اینه که تو بدونی یه نفرو دوست داری و عاشقشی مهم نیست اون چی فکر میکنه.........

.

.

.

.

.

يكي بود يكي نبود اون كه بود تو بودي اون كه تو قلب تو نبود من بودم يكي داشت يكي نداشت اون كه داشت تو بودي اون كه جز تو كسي رو نداشت من بودم يكي خواست يكي نخواست اون كه خواست تو بودي اون كه نخواست از تو جدا بشه من بودم يكي رفت يكي نرفت اون كه رفت تو بودي اون كه بجز تو دنبال هيچكي نرفت من بودم.

                     "همیشه میشه آسمونی بود و زمینی زندگی کرد"

 من که حالم از همیشه بهتره خودم نمی دونم چرا فقط اینو میدونم اون مطلبی که تو دو سه تا پست قبلی نوشته بودم همش چرت و پرت بود.نفهمیدید کدومو گفتم؟

بابا همون مطلب درباره ی تنهایی دیگه.. گفتم تنهام هیچ کس رو ندارم....

ولی خداییش تازه این چند وقته فهمیدم که چقدرآدم دور و برم هستند که واقعا من از ته ته ته دلم دوسشون دارم و اونا هم کم و بیش منو دوست دارن. آدمایی که نمیشه بهشون گفت دوست و اگر کمتر از فرشته بهشون بگی واقعا نامردی کردی....کسایی که واقعا توی ناراحتیام ناراحت بودن و تا اونجایی که می تونستن کمکم کردن...اگرم کاری از دستشون بر نمی اومده با حرفاشون دل داریم می دادن..... یه مدتی قدرشونو نمی دونستم  ولی حالا یه لحظه از یادشون در نمیام.....ولی بازم جمله ی همیشگی.. ناگهان چه زود دیر می شود....یه موقعی اینا رو فهمیدم که خیلی دیره....چند وقت پیش با یه کدوم از این فرشته ها حرف می زدم....داشت پشت تلفن گریه می کرد.....نمیدونستم دلداریش بدم یا خودمم بشینم باهاش زار زار گریه کنم....بهم می گفت من می خوام با هم باشیم....منم بهش همینو گفتم...ولی دوتاییمون می دونستیم که نمیشه....و هر کدوممون یا حداقل من باید تنها برم و دنبال یه نفر دیگه بگردم تا بتونم غم ها و شادی هامو با اون تقسیم کنم.... البته میدونم هیچ کس تو هیچ کجای این دنیا نمیتونه جای این فرشته هایی که الان دارم رو بگیره.....چی میشد اگه خدا جدایی رو اصلا خلق نمیکرد......چی میشد اگه دوست و دوستی وجود داشت ابدی بود........مثلا امروز حالم خوب بود و می خواستم یه ذره شما ها رو بخندونم ولی دریغ از اشکایی که الان روی گونه هام بی اختیار جارین......امروز آخرین امتحان دانشگاه و دادیم و فقط مونده پایان نامه.......دیگه هیچ کدوم از بچه ها رو که سه سال باهاشون بودم رو نمی تونم ببینم و.............

تو این پست می خوام از بعضی از دوستام که جزء همون فرشته هان تشکر کنم...

خب اول از کسی می گم که نمی تونه بیاد وبمو ببینه :

شروین جون هر چی از مهربونیا و گذشتا و نصیحتات که منو می کردی و هر وقت گوش می کردم ضرر نمی کردم و از اون چهره ی خوشگلت بگم کم گفتم دلم برات تنگ میشه و هیچ وقت فراموشت نمی کنم و خیلی خیلی خیلی دوست دارم.

دومین نفر یاسمین خانومه که واقعا گله و مث شروین هر چی از خوبی ها و دل نازک و عاشقش بگم کم گفتم و همیشه از اینکه زودتر باهاش دوست نشدم ناراحتم و به خودشم گفتم.امیدوارم یه وب بسازه که وب همه رو بذاره تو جیبش....

یه سری اسم هم از بچه های دانشگاه رو می ذارم که می دونم هیچ کدومشون نمی تونن بیان وبیینن ولی خب بالاخره اینا هم از بهترین دوستام بودن و نامردیه که اسمشونو نیارم:

اول خوشگل خانوما:

نازنین گل ، رژین جون ،مهتاب بانو،ستاره خانم، شادی خنده،شیوا عزیز،زهک مهربون،زهمیران باحال، شیما،سعیده،گلنوش،یاسمن،سوگندو.....

حالا آقا پسرا که تعدادشون خیلی کمتره:

آقا کیارش ، آرش خان،اشکان عزیزو....

ولی یه نفر مونده.....یه نفرکه همیشه با من بوده و من از همه بیشتر دوسش دارم.....یه نفر که امکان داره باز هم با هم باشیم..... یه نفرکه دوستم نیست به چیزی فراتر ازدوسته...یه همراه همیشگی....یه فرشته.....یه عشق....این همه صفت خوب برا کسی نیست جز پیمان گللللللللللللللللل.....پیمان جون امیدارم بازم با هم باشیم  و اگرم نبودیم هیچ وقت فراموشم نکنی همونطور که من فراموشت نمیکنم.و یه بارم شده این ضرب المثل که میگه از یاد برفت هر آنچه از دیده برفت درست نباشه.............

اینم آخرین جمله ی این پست

همین الان ،همین جا به اونایی که چه این وبو می بینن چه نمی بینن می گم دوستون دارم و فراموشتون نمی کنم...............خداحافظ

اینم یه شعر که منو یا دوستام می اندازه.....

خداحافظ همین حالا

همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شدن چشمام

خداحافظ کمی غمگین به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که من از چشم تو می دید

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت سادس

نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جادس

خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها

بدونی بی تو و با تو همینه رسم این دنیا

خداحافظ خداحافظ همین حالا خداحافظ

یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود یه کسی بود که زنده بود ولی زندگی نمی کرد. قشنگترین تفریحش این بود که یه جا بشینه و به قول خودش از زندگیش لذت ببره و فکر کنه که واااااای چه زندگی داره تا اینکه یه روز یه جایی یه نفرو می بینه که حالش از اون بهم می خوره.البته در مقابل اون ازش بیشتر متنفره. حالا زندگیش یه مدل دیگه شده حالا حداقل تو زندگی اون یه کسی وجود داره که از اون متنفر باشه چند وقت می گذره اونا هر روز با اخم و قیافه از جلوی هم رد می شدن چون مجبور بودن . یه مدت بیشتری که می گذره می بینه نه بابا اونقدر هم که فکر می کرده ازش متنفر نیست و ته دلش یه ذره اونو دوست داره ولی نمی تونه بهش بگه چون رفتار های  قبلیش بهش این اجازه رو نمی ده.خلاصه یه مدت همینطوری می مونه و حالا اون یه نفرو داره که توی تنهاییاش بهش فکر کنه.نمی دونم چی جوری ولی چرخ زمونه یه جوری می چرخه و اون دو تا رو روی یه میز می شونه حالا از تنفر هر دو تاشون نسبت به هم کم شده.یه ذره بیشتر که می گذره می فهمه که اونو دوست نداره بلکه عاشقشه.حالا چی کار باید بکنه اصلا چیکار می تونه بکنه؟؟؟؟ بعد از یه مدت سر بسته بهش می گه که دوسش داره.حالا دیگه معنی زندگی رو می فهمه و می دونه که بدون اون نمی تونه زندگی کنه.حالا دیگه زندگی برا اون یه کلمه ی 5 حرفی نیست . اگه می خواست زندگی رو تعریف کنه باید تک تک صفات ظاهری و باطنی اونو می گفت.حالا دیگه اونو دیوونه وار دوسش داشت و اونم اینو می دونست.ولی دریغ ازاینکه زمانم می گذره و تا اومد به خودش بیاد زمان جدایی رسیده بود.دیگه مو قعش بود که از عشقش خداحافظی کنه  ولی نمی تونست. آخه یه نفر چی جوری می خواد از یه نفر دیگه که اون باعث شده معنی زندگی رو بفهمه جدا بشه و بگه خداحافظ......از کسی که اونو از تمام وجودش بیشتر دوست داشت و زندگی بدون اون براش معنی مرگ داشت...... ولی چاره ای جز این نداشت وباید می گفت خداحافظ عشق من فراموشت نمی کنم و فراموشم نکن....................................................................................

امیدوارم حالتون خوب باشه من که حالم اصلا خوب نیست. بگذریم...... راستی به خاطر پست قبلی که بعضی هاتون راهنماییم کرده بودید تشکر میکنم.

حالا یه موضوع جدید ببینم شما تا حالا یه دوست صمیمی داشتید؟مطمئنا میگید آره!!!!!!شاید از بین ده نفر یکی بگی نه که اونم واقعا مشکل داره!!!!!!!!!!! حالا موضوع چیه؟وقتی که بینید اون یه نفر که به قول ما رفیق فابتونه بهتون دروغ بگه چی کار میکنید؟یعنی باید بگم در ظاهر ادعا می کنه که اصلا به تو دروغ نمیگه ولی از حرفای دیگرون یه چیز دیگه می فهمی!!!!بعدشم وقتی بهش می گی که فلانی اینو گفته قسم می خوره که نگفته و میگه هر کی گفته دروغ گفته تو هم مثل خرا باور می کنی و میگی چون تویی باشه البته بعضی مواقع می گی نه دروغ نیست ولی مثل همیشه اشکایی سرریز میشن که طاقت دیدن اونا رو نداری و میگی باشه دروغه!!!!بالاخره بعد از یه صحبت مفصل با اون به این نتیجه می رسی که دیگران حسودن و تو نباید حرفاشونو باور کنی ولی بعد از یه مدت کوتاهی یه اتفاق جدید می افته که ازدفعه پیش خیلی بدتره!!!!این دفعه رفته از دهن تو به دیگررررررررران دروغ گفته!!!!!وقتی این حرفو میشنوی دیگه جوش میاری!!!!نمیدونی باید چی کار کنی!!!!به روش بیاری که بازم میگه نه اگرم نیاری که که خوب نمی تونی مثل قبل باهاش باشی و هی میاد بهت می گه چته؟!؟!

حالا تو موندی و یه دل پر که می خوای یه جوری خالیش کنی و یه دوست که می دونی آخرین روزایی هستش که باهاشی!!!!!!

.

.

.

.

.

.

حالا شما بگید من چیکار کنم...........................

.

.

.

.

.

راستی یه آهنگه 0111 هست که خیلی قشنگه.در مورد رفیق و دوست و این حرفاس.آهنگ جدیدی نیست ولی بازم می گم خیلی قشنگه.اینم یه ذرش تا بدونید کدوم آهنگو می گم:

خوابیدی رو بال موجا کاش می شد بودم کنارت

تو به دریا دل سپردی من تو ساحل چش به راهت

دنبالت دارم می گردم اما نیست از تو نشونی

روزگار ما رو جدا کرد یه غروب توی جوونی

دل من هواتو کرده کاش می شد تورو ببینم

کاش بشه تو خواب دوباره دست سرد تو بگیرم

دل من هواتو کرده کاش می شد تورو ببینم

کاش بشه تو خواب دوباره دست سرد تو بگیرم

می خوام بگم از اون روزا که دستات توی دست

چه خوش بودیم با رفیقا آرزوهامون شکست

سختی و مشکلات جلودارمون نبود

لحظه ها تند می گذشتند زیر گنبد کبود

بقیش تو ادامه مطلب...